tula para saiya...

sa sarong irinuman
kita nagkamiridbidan
sa maurag mong pagitara
ako saimong nakua
asin puon kadto
nunca ka na nawara sa isip ko..
aram ko may iba
syempre nainot cya..
pero dawa na…
ako naging maogma
puon kan nag abot ka..
sain man kita maka abot
sa siroma man o sa sipocot,
ika sakuya nang moot.
saen man kita darahon kani
sa harayo o sa harani
ano man ang mangyari
ika pirmi sanang yaon digdi
garu man lang sarong kanta
na tuom tuom mo na..
malilingawan mo an iba
alagad ini dai na mawawara pa.
maghanap ka man iba
purbari ta mapupuniti ka…
ta gigibuhon ko gabos
para ika mapa ogma.
di aus na?
halat may hapot ako..
tama ang gibo mo?hehehe...


oh…may pagka emoshit ning post na ni…dai na magreact ta arog talaga kayan ang life…may mga emoshit na part….
minsan talaga, sa buhay ta…may reality slap na itatao anng mahal na Diyos…its either to make us realize we are stupid…or to make us realize we are smarter…but at the end of the day..its a matter of choice..sa mga pinipili ta, iyo ang nagdedesider kung mapakkapatal kita o dai…kung makukulugan ita o maoogma…siguro iyo na ni ang reality slap sako..
puon kan akki pa ko, aram ko, dai ako patal…honor man ngaya daa ko kan elementary pag graduate ko..nakalaog ako sa maurag na high school..na kaipuhan ko maglapigot mag adal to have a quality and free education..came college, iskolar ako brod…education honors program..but because of the very first reality slap in my existence…my addiction..
ngonyan, garu may test of character na naman..ang hapot..kung mapakapatal ako o dai…yan ang hapot..